Inmaakharing (pekelharing)

Pekelharing is een sterk gepekelde volwassen haring die niet ingevroren is geweest. Van oudsher wordt deze haring ingelegd in azijn en kruiden. Na een tijdje kan het dan rauw worden gegeten. Door het zuur zijn de graten verteerd.

Vandaag de dag is dit in Nederland niet meer zo gebruikelijk, in Oost Europa echter nog wel. De pekelharing staat ook wel bekend als inmaakharing, inlegharing en steurharing.

Hoe wordt deze haring ingelegd? Uiteraard kunt u zelf de kop, staart en ingewanden verwijderen en er filets van maken, maar wij kunnen dat ook voor u doen. Wij adviseren u wel om er filets van te maken. De haargraten zullen door de natuurazijn verteren, maar soms blijven er wat restjes over van de ruggengraat.

Wij geven u een variant op het recept, zoals dat vroeger in Huizen in het najaar werd klaargemaakt. Het was een traditie om dit met kerst te eten. 

Voor het inleggen moet de haring eerst 24 uur wateren, omdat de haring anders te zout is. Het water dient in die tijd 3 of 4 keer te worden ververst. Daarna laat u de haring een kleine 2 uur weken in melk. Door de melk wordt de structuur van de haring zachter. Neem nu een wekpot van 1,5 liter en leg onderin de pot 5 tot 10 kruidnagels. Daar bovenop maakt u een bedje van verse ui. Leg daar dan weer 5 laurierblaadjes op. Snij 6 inmaakharingen (of 12 filets) in stukken en voeg die toe. Daarna mengt u 350-400 ml water met dezelfde hoeveelheid natuurazijn en giet u dat voorzichtig in de wekpot. Eventueel kunt u een glas droge witte wijn toevoegen. Vul de pot nu met een bedje van verse ui. Voeg nu twee theelepels tijm en een theelepel gekneusde peperkorrels toe. Leg nog 5 laurierblaadjes erop en laat de pot nu 1 à 2 weken in de koelkast staan.